Rozdział I

- Nareszcie jesteś Sago! Gdzie ty byłaś?!- Tam gdzie zawsze - zdjęła buty w hallu i weszła do kuchni.
Z korytarza wyłoniła się Elena.
- O, Jesteś już, Sago!
- Tak jestem, jestem.
Saga uścisnęła ją szybko i weszła przez drzwi znajdujące się w korytarzu a raczej, korytarzyku. Prowadziły do ich wspólnej sypialni. Była ciasna ale przytulna.
Na wprost drzwi znajdowało się okno bez firanek, niegdyś otwierane w upalne letnie dni. Nie otwierane było od 17 lat więc zawiasy na pewno zardzewiały. Pod wschodnią ścianą (czyli okno było położone na północ) stały dwa łóżka, a na nich po dwa cienkie koce, zimno przedostawało się w naprawdę mroźne dni, i poduszki wypchane słomą i starymi szmatami. Obok każdego z łóżek stał kredens, nastolatki nie miały bowiem tak dużo ubrań. Dwie suknie na co dzień, dwie na ważną okazję i chustka. Pod zachodnią ścianą, w rogu stał parawan za którym stał nocniczek. Poste miejsce na ścianie zajmowało szydełko Hildy, z czasów jej młodości.
Saga rzuciła się na pierwsze łóżko z brzegu.
W korytarzyku, po stronie pokoju dziewczyn, znajdowały się jeszcze jedne drzwi które prowadziły do sypialni Hildy i Tomasa, ojca Eleny. Nie było tam okna, zamiast niego pod tą ścianą stało łóżko dwuosobowe. Pod wschodnią ścianą, w rogu, parawan a za nim nocniczek. Pod zachodnią ścianą kredens, trochę większy od tego w pokoju dziewczyn, i kolejne stare szydełko. Prawie tak samo urządzony i tak samo ciasny. Na przeciw sypialniom stały jeszcze jedne drzwi. Kryły dużą balię w której rodzina się kąpała i taboret, na którym zostawiało się ubrania do uprania, bo gospodyni prała w balii. Ubrania nie mogły suszyć się na polu bo by zamarzły, więc suszyły się w właśnie tym oto pokoiku, na sznurku zawieszonym w poprzek pomieszczenia. Pokój dzienny stanowiła kuchnia. Na środku dość duży stół (pewnie największy mebel w domu) pod oknem, a okno znajdowało się po tej samej stronie co wszystkie, blat kuchenny, zlew, kosz. Obok okna, wyjątkowo, półeczka na naczynia. Na koniec kominek po południowej stronie domu. I tak ich dom był jednym z największych w wiosce.
Elena weszła do pokoju i położyła się do swojego łóżka. Po chwili zasnęła, przedtem jednak wymieniłyśmy krótkie "dobranoc". Postanowiła pójść w jej ślady.